Indie: Soczysta jak Kerala

-

Soczyście zielona Kerala przypomina Sri Lankę. Bardzo fajny wakacyjnie region. Niestety tylko skubnę tej egzotyki. Wszędzie palmy kokosowe. Potwierdza się, że to najbardziej rozwinięty region, najbardziej, z naszego punktu widzenia, ucywilizowany. Podobno to dzięki najwcześniejszym kontaktom z Portugalczykami. Nie bardzo mam czas, ale chętnie bym tu została dłużej. Popływałam 4h łodzią i miałabym ochotę na więcej. Statki-hotele są bardzo popularne w regionie. Do tego można się zatrzymać w sklepie i kupić swieżą rybę, krórą kucharz pokładowy przyrządzi. I to jest to. Wybrałam okazałego red snappera, czyli lucjana. Lekko pikantny, mniam. Do wyboru były też krewetki, kraby i inne ryby. Zapłaciłam 11 dolców, ale obsługa przecież musi też dostać dolę za przygotowanie. 

Kochin, półtora miliona ludzi, stolica niewielkiego stanu, ale bardzo przyjemnego. Jak ktoś chce wypocząć w Indiach, pomedytować, to tutaj. Nade mną błękitne niebo, słońce, jest 9 rano, a już ciepło. Jak styczeń, to Cochin jest w sam raz. Tropiki. Kwitną bugenwille. Nie ma tego kurzu, jak na północy. Miasto portowe, otwarte na świat, Keralczycy są lepiej ubrani. Zarabiają mniej, ale szkoły są na lepszym poziomie, co powoduje migrację wewnętrzną na północ, niestety. W Kerali są nawet supermarkety, czego nie ma w innych stanach. 

Odwiedzam zabytkowy kosciół św. Franciszka w Cochin. Był tu pierwszy. To europejskie dziedzictwo w Fort Cochin, ale wchodzi się na boso. Chociaż nie trzeba po błocie dziedzińców maszerować. Już okolo 1500 roku był tu budynek drewniany, w 1516 postawiono nowy, trwalszy, kamienny, kryty dachówką. Potem Holendrzy zmienili go w protestantcki. Od 1795 - brytyjski. Dziś to Kościół Południowych Indii, bez zwierzchnictwa Watykanu, zatem lokalny, inaczej Kosciół Chrześcijański Malabarski. Szukamy cenotafu Vasco da Gamy zmarłego w 1524. Grób dziś jest w Lizbonie, szczątki zabrano w 1538. Pełno wycieczek. Ostatnio tyle widziałam pod Taj Mahal. Cochińska turystyka ma się świetnie. Odwiedzam też tutejszą synagogę. Odkad istnieje państwo Izrael, już o Żyda nie-turystę tu ciężko. Wnętrze bardzo ciekawe, na podłodze płytki w niebieskie motywy. Z sufitu zwisają stare lampy. Dziś to już tylko pamiątka po dawnej historii miasta, otwartości Malabarczyków i bogacwa handlarzy z dawnych lat. 

Na nabrzeżu odnajdziemy też sieci rybackie w wersji chińskiej. To wizytówka wybrzeża. Wokolo sklepiki, pamiątki, szale, etc. Jest też część z rybami z dzisiejszego połowu. Ja jednak nastawiam się na knajpkę koło synagogi: Mocha Art Cafe. Kurczak w sosie cytrynowym z chilli może nie brzmi jakoś, za to smakuje obłednie. Czysto, pod Europejczyków. Latte. Avocado lassi. I niczego więcej do szczęscia mi nie trzeba. Na przyprawach to się tu znają. 






















Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Rajlandia: Już jadę. ฉันไปแล้วนะ

-
Obraz
Jeśli naszym przeznaczeniem jest się spotkać, nic tego nie zatrzyma. Dzisiaj wyprawa na targ poza Bangkok. Rano małe bieganko. Spotkałam 1 psa, smacznie spał, nie chciał mnie wąchać, ani obszczekiwać. Uff. Amulet antypsowy działa.  Magic power Mam 1000% energii. Wysysam ją z tej ziemi. Z tego słońca, ryżu, z tej truskawkowej fanty dla duchów, od wszystkiego co żywe i nieżywe. Chyba jakąś bramę energetyczną otwarłam i wszystkim się udziela. Very happy. Jadę sobie vanem i czytam prasę tajską. Nie, nie znam języka. Ale mam podpisane obrazki. Oglądam zatem zdjęcia z festiwalu kwatów, walki słoni, składanie darów. I tłumaczę googlem.  Od wczoraj mam nowe amulety i inne gadżety ochronne. Dostałam na śniadaniu od Tony. Pojechał wczoraj rano z grupą do Kanchanaburi, ja zostałam w Bangkoku. Na kolacji pyta mnie szefowa przewodników czy jadę na targ. No tak. A ona się śmieje, że moje Przeznaczenie też tam nazajutrz będzie. A tak w ogóle to czemu się nie przeprwadzę na stałe do Bangkoku?...
Czytaj więcej

Kambodża: Spokojnie, w południe już będziemy poza krajem

-
Obraz
Angkor nadal lewituje Od tygodnia jeżdżę po krajach objętych konfliktem granicznym: Tajlandii i Kambodży. Sytuacja nie obejmuje stref turystycznych, od 3 dni trwa eskalacja i ewakuacje, ale tylko na granicy. Obecnie Tajowie ewakuowali 138 tysięcy ludzi, ale i w Kambodży rozpoczęto czyszczenie granicy. Wczoraj jadąc z Siem Reap do Phonm Penh, około 300km na południe, widzieliśmy sporo wozów z dobytkiem i rodzinami na rejestracjach z północnych prowincji Kambodży. Jechały małe chińskie traktory, a na pace z prowizorycznym zadaszeniem z worków dzieci, kobiety, motory, worki ryżu, jakieś sprzęty. Tylko jeden mały konwój wojskowy jechał w przeciwną stronę, bo wojsko wzmocnione osobistą strażą przywódców kraju już tam jest od 2 miesięcy. W przyszłym roku w Kambodży rusza powszechny pobór do wojska na 2 letnie szkolenie męższczyzn w wieku 18 do 30 lat. Sporo ludzi z granicy ucieka do rodzin albo będą szukać schronienia w świątyniach, bo tam są duże zadaszone przestrzenie zdolne pomieścić ucho...
Czytaj więcej

Bali: Nusa Penida, szpak balijski, uwolnić ptaszka!!!

-
Obraz
Wczoraj wieczorem poszłam na masaż. Po całym dniu miałam jednak kłopot, no co salon, to bardziej śmierdziało stęchlizną. Ja wiem, że oczekiwanie fajnego masażu na tutejszej ulicy jest średnim pomysłem. To nie Tajlandia! Należał mi się jednak, bo już 2 dzień jestem na Bali i po 13-godzinnym locie naprawdę na niego zasłużyłam. Idę sobie ulicą, moją uwagę zwracają 3 klatki z papużkami. Jedna jest w szczególnie złym stanie. Natroszone piórka. Próbuje się schować przed upałem i hałasem. A może raczej przed chaosem. Ledwo żyje. Co za potwór trzyma papużkę w takich warunkach???? Bardzo jej współczuję, ale nie wiem co mogę zrobić.  W nocy jak zwykle się wybudziłam koło 2, wyspana. Tyle co padłam, a tu już pobudka. Zaczęłam szukać informacji o Nusa Penida, bo mam tam opcję, a nie byłam. Byli moi turyści, nawet mi foty posłali, zachwyceni, więc się tam za parę dni wybieram. Z grupą lub i bez. I czytam o tamtejszym sanktuarium dla szpaka balijskiego. Boroczek ma nieszczęście, że jest biały, c...
Czytaj więcej